آثار كهن ايران

يكي از عجيب‌ترين روش‌هاي كشف آب‌هاي زيرزميني، سنگ‌هاي قيمتي، گنج‌هاي پنهان و هر گونه زير خاكي، «دازينگ» نام دارد؛ روشي فراتر از علم براي يافتن گنجينه‌ها و آب‌هاي معدني است. جالب اين است كه تنها وسيله مورد نياز براي اين كار، يك چوب به شكل حرف انگليسي «Y» است كه به آن «چوب دازينگ» مي‌گويند، چوبي كه به «چوب جادو» نيز مشهور است.

روش دازينگ در دوران رنسانس در آلمان پديد آمد و از آن زمان به بعد، طرفداران خاص خود را پيدا كرد. به افرادي كه اين كار را انجام مي‌دهند، «دازر» گفته مي‌شود.

دازینگ در طول تاریخ: مورخین معتقدند «دازینگ» از قرن پانزدهم، یعنی زمانی که تب جست و جوی فلزات گرانبها داغ شده بود، در آلمان به وجود آمده است، اما در سال 1662، این روش به عنوان یک عمل خرافي و یک كار شیطانی معرفی شد، چرا که تعدادی از قضات آلمانی معتقد بودند که این نیروی شیطانی است که چوب را هدایت می‌کند. با این حال، بعد از مدتي، بار دیگر «دازینگ» به عنوان روشی مرسوم برای یافتن زیرخاکی‌ها به کار گرفته شد.

در قرن هفدهم میلادی، دازینگ مورد استفاده پلیس و کارآگاهان قرار گرفت و فرانسوی‌ها برای دستگیری جنایتکاران و قانون شکنان، از این روش استفاده کردند، اما سوءاستفاده از دازینگ و متهم کردن بیگناهان باعث شد در سال 1701، «قانون منع استفاده از دازینگ در موارد پلیسی و جنایی» به تصویب برسد. در قرن بیستم، کشاورزان و گله داران جنوب «داکوتا» در آمریکا برای اینکه جای پر آب و علفی پیدا کنند، از روش دازینگ استفاده می‌کردند، اما استفاده از دازینگ تنها در کشاورزی و گله داری مرسوم نبود، در جنگ ویتنام، بعضی از سربازان نیروی دریایی ارتش آمریکا برای پیدا کردن زاغه مهمات و تونل‌های اسلحه دشمن، از روش دازینگ استفاده می‌کردند. حتی در سال 1986 وقتی 31 سرباز ناتو در یکی از کوهستان‌های نروژ گرفتار بهمن شدند، ارتش نروژ برای پیدا کردن آنها، از اين چوب سادهِ ایگرگي شکل کمک گرفت.

اگرچه علمی بودن دازینگ به اثبات نرسیده است، اما حتی امروزه هم بسیاری از کشاورزان اروپا و آمریکا برای تعیین محل آب، هیچ روشی را مناسب تر از دازینگ نمی‌دانند.
چوب‌هاي فلزی: بسیاری از دازرهای امروزی، استفاده از چوب چنگالي را کنار گذاشته‌اند و به جای آن، دو میله فلزی «L» شکل را در دست می‌گیرند. هر یک از اين میله‌ها در یک دست نگه داشته می‌شود و قسمت کوتاه محله‌هاي «اِل» به سمت بالا نگه داشته می‌شود.
دازرها درباره روش پیدا کردن آب و اشیای زیرزمینی با استفاده از این روش ادعا می‌کنند که وقتی دازر به شیء مورد نظر در زیر خاک نزدیک می‌شود، میله‌ها به سمت یکدیگر خم شده و شکل «X» را تشکیل می‌دهند. علاوه بر میله‌های فلزی، دازرها از میله‌های پلاستیکی و شیشه‌ای نیز استفاده می‌کنند.
چوب‌هاي فلزی: بسیاری از دازرهای امروزی، استفاده از چوب چنگالي را کنار گذاشته‌اند و به جای آن، دو میله فلزی «L» شکل را در دست می‌گیرند. هر یک از اين میله‌ها در یک دست نگه داشته می‌شود و قسمت کوتاه محله‌هاي «اِل» به سمت بالا نگه داشته می‌شود.
دازرها درباره روش پیدا کردن آب و اشیای زیرزمینی با استفاده از این روش ادعا می‌کنند که وقتی دازر به شیء مورد نظر در زیر خاک نزدیک می‌شود، میله‌ها به سمت یکدیگر خم شده و شکل «X» را تشکیل می‌دهند. علاوه بر میله‌های فلزی، دازرها از میله‌های پلاستیکی و شیشه‌ای نیز استفاده ۔می۔کنند
گمانہ زنی با تکنیک دازینگ